Nicolas Cage

Nicolas Cage

prawdziwe nazwisko: Nicholas Kim Coppola
data urodzenia: 1964-01-07
miejsce urodzenia: Long Beach, Kalifornia, USA
stan cywilny: trzykrotnie żonaty: 1.Patricia Arquette (08.04.1995 – 18.05.2001, rozwód);
2. Lisa Marie Presley (10.08.2002 – 26.05.2004, rozwód);
3. Alice Kim Cage (od 30.07.2004),
syn Kal-El (ur. 03.10.2005)

Biografia

  • Naprawdę nazywa się Nicolas Coppola i jest bratankiem słynnego reżysera Francisa Forda Coppoli. Zmienił nazwisko na Cage, żeby mieć pewność, iż zawdzięcza swoją karierę własnej pracy i talentowi, a nie znanemu nazwisku. Początki nie były łatwe. Jego pierwsza rola na dużym ekranie w filmie „Times at Ridgemont High” została w ostatecznej wersji prawie w całości wycięta. Rozczarowany Cage rzucił na jakiś czas karierę aktorską i rozpoczął pracę jako sprzedawca popcornu w Fairfax Theater. Z pomocą przyszedł mu sławny wujek, który obsadził Nicolasa w jednej z głównych ról w swoim filmie pt. „Rumble Fish”. Momentem zwrotnym w karierze Cage’a była rola Ala Columbato w „Ptaśku”. Obecnie zalicza się go do jednego z najlepiej zarabiających aktorów amerykańskich.
  • Nicolas Coppola zmienił nazwisko, by robić karierę na własny rachunek i nie korzystać z uprzywilejowanej pozycji sławnego wuja Francisa Forda.
    Jak na ironię początkowo jego kariera związana z filmem ograniczała się do sprzedawania popcornu w foyer jednego z kin i ostatecznie to właśnie Francis Ford Coppola pomógł bratankowi rozwinąć skrzydła obsadzając go w „Rumble Fish” (1983). Od tej pory Nicolas Cage błyskawicznie piął się ku szczytom hollywoodzkiej sławy. W latach 80. dzięki rolom w takich filmach jak: „Cotton Club”, „Wpływ księżyca”, „Ptasiek” czy „Peggy Sue wyszła za mąż”, zdobył masową widownię. Następna dekada miała mu przynieść status supergwiazdy i honoraria sięgające 20 milionów dolarów za rolę. W jego karierze można wyróżnić dwa typy produkcji – pierwszy to ambitny repertuar („Zostawić Las Vegas”, „Adaptacja”). Drugi, dzięki któremu pokochała go publiczność, to kino sensacyjne. Cage okazał się niezrównanym aktorem kina akcji, występując w dynamicznych hitach w rodzaju „60 sekund”, „Bez twarzy”, „Con Air – Lot skazańców”. „Wiem, jakie role chciałbym grać – wykolejeńców i złych facetów. To mi wychodzi najlepiej” – powiedział. Podobno wciąż pozostaje dużym chłopcem. Kolekcjonuje komiksy, lubi szybką jazdę i mieszka w wybudowanym pod Los Angeles zamku – chodzą słuchy, że marzy o sprowadzeniu autentycznej średniowiecznej warowni z Europy.
  • Kiedy Nicolas Cage był uroczym sześciolatkiem, przesiadywał na dywanie przed telewizorem i zastanawiał się, jak do niego wejść. Chciał być taki, jak ludzie z ekranu. Postanowił, że zostanie aktorem. Gdy miał 15 lat, zobaczył „Na wschód od Edenu” i „Buntownika bez powodu”. Wtedy zrozumiał, że nie chce grać ról komediowych. Marzył, żeby być takim jak James Dean.Nicolas Cage – syn profesora literatury i tancerki, bratanek Francisa Forda Coppoli – wychował się na przedmieściach Los Angeles. Dzieciństwo Cage’a upłynęło pod znakiem niekończących się depresji i licznych hospitalizacji matki. Ojciec, który nie mógł sobie poradzić z wychowaniem trzech dorastających synów, uznał, że nie ma lepszego środka wychowawczego nad literaturę i sztuki piękne. Tak więc Nicolas otrzymał gruntowne wykształcenie humanistyczne i tak odstawał intelektualnym poziomem od rówieśników, że maturę zdał już jako 17-latek. Dwa lata później zadebiutował mała rólką w filmie „Beztroskie lata w Ridgemont High”. Rok później, w 1983 roku zmienił nazwisko na Cage.Pod nowym nazwiskiem wystąpił w filmie „Dziewczyna z doliny” (gdzie zagrał punka zakochanego w panience z dobrego domu) w reżyserii Marthy Coolidge. – Do końca życia nie zapomnę jednej sceny. – wspomina Cage – Stoję pod drzwiami Julie, dziewczyny z doliny, która pod wpływem przyjaciół zerwała ze mną i nie chce mnie więcej widzieć. Bardzo to przeżywam i zaczynam płakać. Marta powiedziała: jesteś zraniony, ale nie pokonany. Zapamiętałem to sobie. Od tamtej pory wszystkie postaci, które gram walczą do końca i nigdy się nie poddają.

    Mimo zmiany nazwiska, nie zrezygnował zupełnie z pomocy stryja. W 1986 roku przyjął (choć niechętnie!) rolę w filmie Coppoli „Peggy Sue wyszła za mąż”, gdzie wystąpił u boku Kathleen Turner. -Wierzcie lub nie – mówi – ale nie chciałem zagrać w „Peggy Sue”. Przeczytałem scenariusz i pomyślałem, że ten film będzie potwornie nudny. Powiedziałem Francisowi, że nie zagram, jeśli nie da mi wolnej ręki. Kazał mi przyjść na próbę i pokazać moją koncepcję postaci. Zagrałem w stylu Pokey’ego z „The Gumby Show”. Popatrzyli na mnie jak na wariata, a Kathleen się zasmuciła. Chcieli mnie wyrzucić – wspomina. Film okazał się sukcesem, jednak Nicolas nie był zadowolony. Postanowił zmienić głos i obiecał sobie nigdy więcej nie grać nastolatków. – Zawsze wydawało mi się, że mój głos jest mało interesujący. Zachwycałem się natomiast brzmieniem Clinta Eastwooda i Marlona Brando, których można rozpoznać nawet na końcu świata. Starałem się mówić, jakbym miał chrypkę. W końcu każda z granych przeze mnie postaci powinna brzmieć inaczej – mówi dziś.

    Cage dotrzymał słowa i więcej nie grał chłopców z sąsiedztwa. W następnym filmie „Wpływ księżyca” zagrał piekarza o drewnianej ręce, zakochanego w Cher. – Naśladowałem Marlona Brando, jego sposób patrzenia i potrząsania głową. Nikt tego nie robi tak jak on. Pomyślałem, ze mój piekarz powinien pozować na Marlona. Dzięki temu nabrał niezwykłego charakteru – wspomina.

    Najbardziej niezwykłą rolą Nicolasa Cage’a stała się postać Sailora z „Dzikości serca” Davida Lyncha, kultowego filmu lat 90. – „Dzikość serca” jest dowodem na to, że można być w kimś zakochanym i uprawiać ostry seks. Nie ma w tym przecież nic złego. Miłość jest tu uczuciem wyzwalającym w ludziach skrajnie emocje, od ekstazy po chorobliwą zazdrość. Właśnie dlatego lubię grać zakochanych i trochę romantycznych typów. Mają wielkie możliwości – mówi Cage. Sailor jest nie tylko romantycznym, ale i piekielnie utalentowanym typem: nie dość, że jest zbuntowany jak James Dean, to w dodatku śpiewa jak Elvis Presley. Cage tak to dziś wspomina: – Kiedy David Lynch kazał mi zaśpiewać kilka linijek w stylu Presleya, przypomniało mi się zdanie, które Elvis powiedział w jakimś starym filmie: mnie płacą za śpiewanie, a tobie za nakładanie pokrowców w samochodzie. Zaraz po tym złapałem rytm i zacząłem nucić jak Presley. Bałem się wydobyć z siebie głos. Śpiewałem jakiś kawałek w „Peggy Sue”, ale to dotyczyło faceta, któremu słoń nadepnął na ucho. David zaś chciał, żebym śpiewał jak Elvis Presley!

    Po „Dzikości serca” Nicolas Cage wszedł na stałe do panteonu gwiazd. W 1995 roku otrzymał Oskara za rolę alkoholika w „Zostawić Las Vegas”. Wystąpił w thrillerze Johna Woo „Bez twarzy”, w „Mieście Aniołów” – hollywoodzkim remake’u filmu Wima Wendersa, u Martina Scorsese w „Ciemnej stronie miasta”. Jednak dopiero za rolę w „60 sekund” otrzymał honorarium w wysokości 20 mln dolarów i wszedł do klubu najlepiej zarabiających aktorów.

    Prywatnie Nicolas związany był niegdyś z Umą Thurman, potem z modelką Kristiną Fulton, z którą ma syna Westona. Od 1995 roku żonaty był z Patricią Arquette, z którą rozwiódł się pod koniec 2000 roku.

  • Nicolas Cage jest bratankiem Francisa Forda Coppoli. Zmienił nazwisko, aby nie być kojarzonym ze słynną rodziną i by na miano dobrego aktora zapracować własną grą. Okazało się to nie do końca możliwe i skorzystał jednak z propozycji zagrania w filmie wuja.
    Jest znany z tego, ze do roli przygotowuje się tak gruntownie, że nie markował ani zjadania żywych owadów („Dzikość serca”) ani bólu zęba (wyrwał go sobie, aby cierpienie było prawdziwe).
    Mówi, że postawił sobie za zadanie granie w ambitnych filmach w kategorii sensacyjne. Tak się stało, ponieważ i „Lot skazańców” i „Twierdza” okazały się filmami pozytywnie przyjętymi przez krytykę.
    Już dwukrotnie jego gaża sięgnęła 20 mln dolarów, nie mówiąc o „drobnych” kilkumilionowych rólkach.
    Jest aktorem pełnym zapału. Gra w kilku filmach rocznie, a żaden film z jego udziałem nie przechodzi niezauważony.
    Najciekawszymi rolami jednak okazały się te, gdzie grał osoby targane wewnętrznymi sprzecznościami. Za rolę scenarzysty w „Zostawić Las Vegas” dostał Oskara. Równie interesujące kreacje stworzył w dużo wcześniejszym „Wpływie księżyca”, „Ciemnej stronie miasta” czy w „Osiem milimetrów”.
    Przy okazji zdjęć do „Ghost Rider” powiedział: Dobry aktor jest jak kryminalista, bez łamania zasad nic nie osiągnie. Na szczęście jest precyzyjna granica między metodą aktorską a schizofrenią.

Nicolas Cage, właściwie Nicolas Kim Coppola (ur. 7 stycznia 1964 na Long Beach w stanie Kalifornia, USA) – amerykański aktor filmowy, bratanek słynnego reżysera Francisa Forda Coppoli.

Życiorys

Urodzony w rodzinie rzymskokatolickiej Amerykanina włoskiego pochodzenia Augusta Floyda Coppoli, scenarzysty profesora komparatystyki, pioniera studiów dla niewidomych, i pochodzącej z Niemiec Joy Vogelsang, choreografki i tancerki baletowej, która chorowała na chroniczną depresję. Ma dwóch braci – Christophera i Marca. Jego dziadek Carmine Coppola był kompozytorem, a babka Italia Pennino była aktorką.

Jego rodzice rozwiedli się w 1976. Uczęszczał do Beverly Hills High School, gdzie wystąpił w przedstawieniu Clifforda Odetsa Złoty chłopak (Golden Boy). Mając 15 lat podjął naukę w American Conservatory Theatre w San Francisco. Później studiował aktorstwo u renomowanej nauczycielki Peggy Feury. Po raz pierwszy na ekranie pojawił się w telewizyjnym filmie Najlepsze czasy (Best of Times, 1981), a rok potem trafił na kinowy ekran w melodramacie komediowym Beztroskie lata w Ridgemont High (Fast Times at Ridgemont High, 1982) z Seanem Pennem, Jennifer Jason Leigh, Judge’em Reinholdem, Forestem Whitakerem i Anthonym Edwardsem. Następnie dostał rolę zbuntowanego punka Randy’ego w komedii romantycznej Dziewczyna z Doliny (Valley Girl, 1983) oraz pojawił się w dramacie kryminalnym swojego wujka Francisa Forda Coppoli Rumble Fish (1983) u boku Matta Dillona, Diane Lane, Mickeya Rourke, Toma Waitsa i Laurence’a Fishburne’a.

Dorabiał także jako sprzedawca popcornu w Fairfax Theater, zanim zrobił furorę u krytyki i publiczności w roli opiekuńczego i przedsiębiorczego sierżanta Ala Columbato, syna włoskich emigrantów, skrywającego wrażliwość pod maskę cynizmu w dramacie wojennym Alana Parkera na podstawie książki Williama Whartona Ptasiek (Birdy, 1984) z Matthew Modine’em w roli tytułowej. Rola nieokrzesanego kochanka, romantycznego jednorękiego piekarza w komedii romantycznej Wpływ Księżyca (Moonstruck, 1987) z Cher przyniosła mu nominację do nagrody Złotego Globu, ustalając jego charakterystyczny „typ” – nieobliczalnego, zamkniętego w sobie, o lekko makabrycznym poczuciu humoru, często gwałtownego buntownika. Sławę zawdzięcza roli niezależnego Sailora Ripleya w przygodowej komedii kryminalnej Davida Lyncha Dzikość serca (Wild at Heart, 1990), gdzie śpiewa przebój Elvisa Presleya Love Me Tender. Za kreację scenarzysty-alkoholika Bena, który stracił pracę w studiu Hollywood w melodramacie Zostawić Las Vegas (Leaving Las Vegas, 1995) otrzymał wiele wyróżnień, w tym nagrodę Silver Seashell w San Sebastian, Złoty Glob i Oscara. Kolejną nominację do Oscara i Złotego Globu otrzymał za podwójną rolę niezwykle utalentowanego, ale zakompleksionego i neurotycznego scenarzysty filmowego/żywiołowego i nieco ekscentrycznego jego brata bliźniaka w komedii Adaptacja (Adaptation, 2002). Jednak postać szeryfa w horrorze Kult (The Wicker Man, 2006) doczekała się dwóch nominacji do antynagrody Złotej Maliny.

Otrzymał honorowy doktorat Sztuk Pięknych Kalifornijskiego Uniwersytetu Stanowego Fullerton w maju 2001. Jego złota gwiazda na Walk of Fame została odsłonięta 31 lipca 1998.

Życie prywatne

Z nieformalnego związku z Christiną Fulton (1991) ma syna Westona Coppolę Cage’a (ur. 1992). Po dwóch nieudanych małżeństwach z Patricią Arquette (od 8 kwietnia 1995 do 18 maja 2001) i córką Elvisa Presleya – Lisą Marie Presley (od 10 sierpnia 2002 do 16 maja 2004), 30 lipca 2004 poślubił Alice Kim, z którą ma syna Kal-Ela (ur. 3 października 2005).

Filmografia

Jako reżyser

  • 2002 – Sonny

Jako aktor

  • 2013 – The Croods
  • 2012 – The Frozen Ground
  • 2012 – Frank or Francis
  • 2012 – Stolen
  • 2012 – Ghost Rider: Spirit of Vengeance
  • 2011 – Bóg zemsty (Seeking Justice)
  • 2011 – Anatomia strachu (Trespass)
  • 2011 – Piekielna zemsta (Drive Angry)
  • 2011 – Polowanie na czarownice (Season of the Witch)
  • 2010 – Uczeń czarnoksiężnika (The Sorcerer’s Apprentice)
  • 2010 – Kick-Ass
  • 2009 – Zły porucznik (Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans)
  • 2009 – Zapowiedź (Knowing)
  • 2008 – Ostatnie zlecenie (Bangkok Dangerous)
  • 2007 – Skarb Narodów: Księga Tajemnic (National Treasure-Book Of Secrets)
  • 2007 – Next
  • 2007 – Grindhouse jako Fu Manchu w obrazie „Werewolf women of the SS”
  • 2007 – Ghost Rider
  • 2006 – World Trade Center
  • 2006 – Kult (The Wicker Man)
  • 2005 – Prognoza na życie (The Weather Man)
  • 2005 – Pan życia i śmierci (Lord of War)
  • 2004 – Skarb narodów (National Treasure)
  • 2003 – Naciągacze (Matchstick Men)
  • 2002 – Sonny
  • 2002 – Adaptacja (Adaptation)
  • 2002 – Szyfry wojny (Windtalkers)
  • 2001 – Opowieść wigilijna (Christmas Carol: The Movie)
  • 2001 – Italian Soldiers
  • 2001 – Kapitan Corelli (Captain Corelli’s Mandolin)
  • 2000 – 60 sekund (Gone in 60 Seconds)
  • 2000 – Family Man (The Family Man)
  • 1999 – Ciemna strona miasta (Bringing Out the Dead)
  • 1999 – Osiem milimetrów (8 MM)
  • 1998 – Junket Whore
  • 1998 – Oczy węża (Snake Eyes)
  • 1998 – Miasto Aniołów (City of Angels)
  • 1997 – Con Air – lot skazańców (Con Air)
  • 1997 – Bez twarzy (Face/Off)
  • 1996 – Twierdza (film) (The Rock)
  • 1995 – Zostawić Las Vegas (Leaving Las Vegas)
  • 1995 – Pocałunek śmierci (Kiss of Death)
  • 1994 – Dwa miliony dolarów napiwku (It Could Happen to You)
  • 1994 – Zagubieni w raju (Trapped in Paradise)
  • 1994 – Strażnik pierwszej damy (Guarding Tess)
  • 1993 – Śmiertelna pułapka (Deadfall)
  • 1993 – Amos i Andrew (Amos & Andrew)
  • 1992 – Miesiąc miodowy w Las Vegas (Honeymoon in Vegas)
  • 1992 – Red Rock West
  • 1991 – Zandalee
  • 1990 – Ogniste ptaki (Fire Birds)
  • 1990 – Dzikość serca (Wild at Heart)
  • 1990 – Czas zabijania (Tempo di uccidere)
  • 1989 – Pocałunek wampira (Vampire’s Kiss)
  • 1988 – Balanga na autostradzie (Never on Tuesday)
  • 1987 – Arizona Junior (Raising Arizona)
  • 1987 – Wpływ księżyca (Moonstruck)
  • 1986 – Peggy Sue wyszła za mąż (Peggy Sue Got Married)
  • 1986 – Błękitny chłopak (The Boy in Blue)
  • 1984 – Cotton Club (The Cotton Club)
  • 1984 – Wyścig z księżycem (Racing with the Moon)
  • 1984 – Ptasiek (Birdy)
  • 1983 – Rumble Fish
  • 1983 – Dziewczyna z doliny (Valley Girl)
  • 1982 – Beztroskie lata w Ridgemont High (Fast Times at Ridgemont High)
  • 1981 – Best of Times

Jako producent

  • 2013 – Time Share
  • 2011 – A Thousand Words
  • 2011 – Riot
  • 2010 – The Dance
  • 2010 – Uczeń czarnoksiężnika
  • 2009 – Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans
  • 2008 – Ostatnie Zlecenie
  • 2007 – Next
  • 2006 – Kult
  • 2005 – Pan życia i śmierci (Lord of War)
  • 2003 – Życie za życie (The Life of David Gale)
  • 2002 – Sonny
  • 2000 – Cień wampira (Shadow of the Vampire)

Nagrody

  • 2003 – Adaptacja (nominacja) Oscar najlepszy aktor
  • 2003 – Adaptacja (nominacja) Złoty Glob najlepszy aktor w komedii lub musicalu
  • 2003 – Adaptacja (nominacja) BAFTA najlepszy aktor
  • 2002 – Adaptacja najlepszy aktor FF-Toronto
  • 1999 – Miasto Aniołów (nominacja) MTV Movie Award najlepszy duet aktorski
  • 1998 – Bez twarzy (nominacja) MTV Movie Award najlepsza rola męska
  • 1998 – Bez twarzy MTV Movie Award najlepszy duet aktorski
  • 1998 – Bez twarzy (nominacja) MTV Movie Award najlepszy czarny charakter
  • 1998 – Bez twarzy (nominacja) Saturn najlepszy aktor
  • 1997 – Twierdza MTV Movie Award najlepszy duet aktorski
  • 1996 – Zostawić Las Vegas Oscar 1996 najlepsza rola męska
  • 1996 – Zostawić Las Vegas Złoty Glob najlepszy aktor w dramacie
  • 1996 – Zostawić Las Vegas (nominacja) BAFTA najlepsza rola męska
  • 1995 – Zostawić Las Vegas najlepszy aktor MFF-San Sebastian
  • 1993 – Miesiąc miodowy w Las Vegas (nominacja) Złoty Glob najlepszy aktor w komedii lub musicalu
  • 1988 – Wpływ księżyca (nominacja) Złoty Glob najlepszy aktor w komedii lub musicalu

Ciekawostki

  • Jest wielkim fanem Elvisa Presleya. Poślubił jego córkę Lisę Marie.
  • Jest zafascynowany postacią mistyka i filozofa Jakuba Boehme, który mieszkał i tworzył w Zgorzelcu. Podczas pobytu w Polsce gwiazdor odwiedził jego dom na Przedmieściu Nyskim i grób na cmentarzu w Görlitz[1].